Maçın gidişatı öyle ki bu satırları maç bitmeden yazmaya başladım ve skor ne olursa olsun, değiştirme niyetinde değilim.

Eğer biraz gururunuz,delikanlılığınız varsa maç bitimiyle tribünlere gidin ve sizi tüm iyi niyetiyle maç boyunca destekleyen bayanlardan,çocuklardan tek tek özür dileyin. Orada dileyemediklerinizden ise tek tek evlerine, işyerlerine,okullarına gidip ellerini öpüp af dileyin.

Onlara deyin ki ; Sizler M.united , Barcelona takımlarına layıksınız.Siz ki 90 dk. takımına destek veren insanlarsınız fakat bizler size layık olamadık.

Bizlere, onlara deyin ki ; daha geçen hafta tüm kötü gidişata rağmen İstanbul'da siz taraftarlar rakip takım  seyircisinden fazla iken bizler sahada da fazla olmamıza rağmen bu işi başaramadık.
     Deyin ki ; bizler böyle oynamaya devam edebiliriz. Haftaya armasız forma ile sahaya çıkmayı düşünüyoruz.
     Deyin ki ; bırakın erkekleri, bu davaya inanmış bayan ve çocuklar kadar bile olamadık.
     Deyin ki ; bizler bu armanın değerini hiç anlayamadık,bu formayı giyenlerin kıymetini bilemedik.
     Deyin ki ; ilerleyen haftalarda gençlerin önünü açmak için sahaya çıkmayacağız.
     Deyin ki ; tüm liglerde parasını en rahat alan oyuncular biziz ama bunun değerini bilemedik.

İşte ne zaman bunları dediniz o zaman sizi affedeceğim.Gerçekleri anladığınızın farkına varacağım.Bunların dışında bir mazereti kabul edemiyorum.

Çünkü buna hakkınız yok. Sahada 11 kişi , kenarda oturan 7,sahaya çıkamayan 8 ve bunların başında duran 3-4 kişi.Ciddiyim buna hakkınız yok. Armayı ölesiye destekleyen,cezalı maçlarda kızını,anasını,bacısını maç kapısına bırakan,maç bitimine kadar bekleyen,deplasmanlarda işini gücünü bırakıp peşinizden koşan bu taraftara borcunuz artıyor.Ki bu borçlar icralık olursa işler değişebilir.

Bunları bir abi,kardeş,arkadaş olarak yazıyorum. ve lütfen tekrar rica ediyorum.

Bizler inandık,sizde inanın......

Saygılarımla ;